Chris Martin, Jon Buckland, Will Champion i Guy Berryman, to tak zwani chłopcy z dobrych domów. Martin, najstarszy z grupy, zaczął grać na fortepianie już jako dziecko, później inspirował się mocno twórczością Toma Waitsa. Buckland wychował się w cieniu ciężkiego brzmienia gitar Erica Claptona i Jimiego Hendrixa. pochodzący ze Szkocji Berryman preferował funk i indie rock, co słychać w jego grze na basie. Champion to multiinstrumentalista, nie planowałem zostać perkusistą, aż do czasu gdy dołączył do składu Coldplay.
Zespół zawiązał się w 1996 roku, a EP-ka Safety ukazała się wkrótce po pierwszym koncercie (ówczesny nakład to tylko 500 egzemplarzy). Po wydaniu drugiej EP-ki Brothers & Sisters, grupa podpisała kontrakt z brytyjską wytwórnią Parlophone. Parachutes (2000), debiutancka płyta Coldplay, sprzedała się w nakładzie ponad miliona egzemplarzy, zwracając na zespół uwagę rzeszy fanów większości muzycznych mediów. Nie bez powodu uznano ich krążek za najlepszy album alternatywnego rocka w tamtym czasie. Następca Parachutesa, A Rush of Blood to the Head (2002), podobnie jak poprzednik otrzymał nagrodę Grammy. Kolejne płyty: X&Y (2005) i Viva la Vida or Death and All His Friends (2008) oraz współpraca ze znanymi producentami (m.in. Brian Eno) sprawiły, że Coldplay są dziś uważani za jedną z największych działających na scenie grup rockowych.
Jedyną rysą na obliczu zespołu jest proces, jaki wytoczył im Joe Satriani, oskarżając o plagiat jego piosenki. Osiągnięto jednak ugodę, a Satriani wpłacił otrzymaną od Coldplay kwotę na cele charytatywne.