Teksty.net teksty.net

Spis wykonawców:

Bisz - Banicja tekst piosenki

Wykonawca: Bisz

Życie zawsze chciało więcej ode mnie niż ja od niego i to ono uczyniło mnie tym
czym jestem i wiesz, że prędzej zdechne niż zadowolę się niczym i odepchnę krzyż.
Jestem ofiarą, która sama siebie składa, w rymach szukam koryta, w którym osiądzie flow.
Mojego życia potok wciąż się potyka nieustannie piersią wycierając dno.
Nigdy nie wiedziałem co jest poezją, próbuję tylko wytłumaczyć parę spraw.
Wiem, że ból ma więcej imion niż jedno i musisz go oswoić, kiedy zostajesz sam.
Pieprzyć tępy pochód do nikąd, nigdy nie uwierzę, że jest sens w tym.
Każdy z nas jest takim samym banitą, niektórzy tylko padli i już się nie podnieśli.
Nienawidzę ludzi za każdy kłamstwo, które musiałem połknąć, żeby teraz nim rzygać,
Ale moje zimne oczy nie gasną i wszystko, wszystko dopiero się zaczyna.
Nauczyłem się wiele, lecz nie od nich. Głos sumienia, filozof Seneka.
Tak na prawdę mój jest tylko chodnik, na którym miejsca moja stopa nie zagrzewa.
Jestem zgodny z czasem, nie miejscem. Każda sekunda znajduje mnie gdzie indziej.
Ramiona otwarte ma tylko przestrzeń, tylko jej krańce czekają aż przyjdę.
Gonię, a wszystko co minione w momencie wyboru zasklepia się jak blizna.
Przeszłośc jest mostem, który płonie. Przyszłość to wolność, świadoma, banicja.


Mimo, że to tylko rzep na ogonie to,
Dopóki nie wypluję płuc, gonię go.
Wiem, że nie chce mnie świat, go nie do-tyczy
To co tylko dla mnie jest wszystkim,
Lecz moje mysli jedynie wciąż do niej rwą
W niej zbiega się mój szczyt i moje dno.
A jedyny mój możliwy koniec to gdy
Mój własny ogon zaknebluje mi pysk i..
Przestanę wyć i uciekać przed tym głosem, który gna mnie na krawęddź za którą nie ma już nic.



Wiem gdzie jest zapisany mój los, wykwitły z bólu marzenia jak dziecka.
I ciągle stamtąd dobiega mój głos pełen prostego pragnienia szczęścia.
Wciąż chcę pokonać niemoc wobec świata, który łamie mi palce.
Jego bezinteresowną przemoc, która uczyniła mnie kaleką na starcie.
Nawet sobie mogę powiedzieć: 'nie znasz mnie'. Wciąż tkwi kij w szprychach mojego życia.
Tamto dziecko dzisiaj znowu nie zaśnie z twarzą w poduszce próbując oddychać.
Ile to już lat wciąż to samo stanowi moją siłę i największą słabość?
Brutalnie walcząc rozrywa tożsamość i cokolwiek zrobię to zawsze za mało.

Mimo, że to tylko rzep na ogonie to,
Dopóki nie wypluję płuc, gonię go.
Wiem, że nie chce mnie świat, go nie do-tyczy
To co tylko dla mnie jest wszystkim,
Lecz moje mysli jedynie wciąż do niej rwą
W niej zbiega się mój szczyt i moje dno.
Żeby móc być sobą to zakląłem krąg samotności, banicji..